امنیت شبکه ایاس چگونه برقرار می‌شود؟

خانه انجمن ها ارزهای دیجیتال دیگر امنیت شبکه ایاس چگونه برقرار می‌شود؟

  • این موضوع خالی است.
در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • نویسنده
    نوشته‌ها
  • #389
    Mohmmad10
    مدیر

    اگر با مفهوم بلاک چین و عملکرد کلی آن آشنا باشید، احتمالاً اصطلاح «الگوریتم اجماع» را بارها شنیده‌اید.

    الگوریتم‌‌های اجماع به بیان ساده، روش‌هایی برای به توافق رسیدن اعضای یک شبکه درباره درستی تراکنش‌ها و همچنین انتخاب اعتبارسنج‌های شبکه هستند.


    تاریخچه‌ای از الگوریتم‌های اجماع سنتی


    بیت کوین به‌عنوان اولین بلاک چین کاربردی، از الگوریتم اجماع گواه اثبات کار (PoW) برای تأیید تراکنش‌ها و انتخاب نودهای مشارکت‌کننده در ساخت بلاک‌ها استفاده می‌کند. در روش اثبات کار، نودهای شبکه با استفاده از توان پردازشی سخت‌افزاری خود، در حل معادلات رمزنگاری‌شده هر بلاک مشارکت کرده و در صورت موفقیت، قادر به ثبت بلاک جدید در شبکه خواهند بود. گفتنی است که این روش، با افزایش هزینه حملات هک و هرگونه کلاهبرداری، امنیت شبکه بیت کوین را به‌طور کامل تأمین می‌کند؛ اما از طرف دیگر، انجام تراکنش در این شبکه بسیار پرهزینه و زمان‌بر خواهد بود.

    برخی از بلاک چین‌های بعد از بیت کوین، برای بهبود مقیاس‌پذیری شبکه، الگوریتم اجماع گواه اثبات سهام (PoS) را جایگزین روش اثبات کار کرده‌اند. در این روش، نودهای اعتبارسنج شبکه، با گروگذاشتن بخشی از دارایی‌های خود (همان کوین‌های شبکه)، حق اعتبارسنجی تراکنش‌ها و کسب پاداش بلاک‌ها را به دست می‌آورند. اگرچه روش اثبات کار تا حدودی سرعت و هزینه شبکه‌های بلاک چین را بهبود بخشیده است، اما نتیجه، باز هم با حالت مورد‌انتظار فاصله دارد.


    مروری بر مدل اثبات سهام نمایندگی‌شده (DPoS)


    پلتفرم ایاس به‌منظور تأمین سرعت و مقیاس‌پذیری موردنیاز در اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز، از الگوریتم اجماع «اثبات سهام نمایندگی‌شده (DPoS)» استفاده می‌کند. این الگوریتم، با معادل‌های دیگری مانند «اثبات سهام محول‌شده» یا «اثبات سهام نیابتی» هم شناخته شده است که همگی به یک مفهوم اشاره دارند.

    اثبات سهام نمایندگی‌شده، در واقع یک مکانیسم دموکراتیک برای انتخاب تعدادی اعتبارسنج محدود برای یک شبکه است. به این معنی که تمامی دارندگان کوین‌های شبکه، با گروگذاشتن یا اصطلاحاً «سهام‌گذاری» کوین‌های خود، می‌توانند نمایندگانی را از طریق رأی‌گیری انتخاب کنند تا وظیفه اعتبارسنجی تراکنش‌ها و ایجاد بلاک‌ها را به نیابت از سایر مشارکت‌کنندگان شبکه انجام دهند. در این مکانیسم، قدرت رأی هر شرکت‌کننده، متناسب با تعداد کوین‌های سهام‌گذاری‌شده است.

    در مدل DPoS، تعداد نودها یا گره‌های اعتبارسنج شبکه ۲۱ نفر است و رأی‌گیری برای تعیین نودهای منتخب، به‌صورت پیوسته ادامه دارد. هر فردی می‌تواند با استفاده از کوین‌های سهام‌گذاری‌شده خود به یک نود رأی دهد، یا هر زمان که خواست، رأی خود را پس بگیرد و به نود دیگری رأی دهد. بنابراین هر کسی به‌شرط اینکه بتواند رأی مشارکت‌کنندگان در شبکه را به خود اختصاص دهد، می‌تواند به یک نود اعتبارسنج تبدیل شود.

    مدل اجماع DPoS، یکی از پربحث‌ترین موضوعات در دنیای بلاک چین است. از یک سو مدافعان این مکانیسم، سرعت و مقیاس‌پذیری آن را برای پذیرش گسترده فناوری بلاک چین ضروری می‌دانند و از سوی دیگر، مخالفان این روش معتقدند که DPoS، تمرکززدایی را قربانی امنیت و مقیاس‌پذیری سیستم‌ها می‌کند.

    اگر بخواهیم سخت‌گیرانه قضاوت کنیم، باید قبول کنیم که در مکانیسم DPoS، تمام قدرت شبکه در اختیار تعداد محدودی از نودها است که در صورت تبانی، می‌توانند از اختیارات خود سوءاستفاده کنند. در مدل‌های پیشرفته‌تر اجماع، مانند NPoS (یا اثبات سهام نامزد‌شده)، سهام‌گذاران عادی نیز در قبال رأی خود به نودها مسئولیت دارند. به این معنی که در صورت خرابکاری یا تخلف هر یک از نامزد‌ها، سهام قفل‌شده کاربرانی که به او رأی داده‌اند هم مشمول جریمه خواهد شد. این روش کاربران را تشویق می‌کند که در انتخاب نامزدها، دقت و مسئولیت بیشتری به خرج دهند.


    زمان بلاک در شبکه ایاس


    سیستم‌عامل EOS.IO هر ۰.۵ ثانیه یک‌بار، امکان ساخت بلاک‌ جدید را فراهم می‌کند و در هر بازه زمانی مشخص، دقیقاً یک نماینده مشخص مجوز ساخت بلاک را کسب خواهد کرد. اگر بلاک موردنظر در زمان برنامه‌ریزی‌شده تولید نشود، شبکه از این بازه زمانی گذر خواهد کرد و این امکان به نود دیگری واگذار نخواهد شد. در چنین حالتی یک تأخیر ۰.۵ ثانیه‌ای یا بیشتر در بلاک چین ایجاد خواهد شد.

    در بلاک چین EOS.IO بلاک‌ها در دوره‌های ۱۲۶تایی تولید می‌شوند (۶ بلاک برای هریک از ۲۱ نود). در ابتدای هر دوره، ۲۱ نود منحصربه‌فرد با کسب اکثریت آرا، به‌عنوان تولیدکنندگان ۱۲۶ بلاک بعدی تعیین می‌شوند. ترتیب زمانی فعالیت تولیدکنندگان بلاک هم بر اساس توافق بیش از دو سوم نودهای منتخب (۱۵ نود یا بیشتر) تعیین خواهد شد.


    فورک‌ها در شبکه ایاس


    طبق آنچه که در وایت‌پیپر ایاس آمده، مکانیسم DPoS در شرایط عادی هیچ فورک یا انشعابی را در زنجیره اصلی تجربه نخواهد کرد. زیرا در این مدل، تولید‌کنندگان بلاک‌ها به‌جای رقابت، با یکدیگر همکاری می‌کنند. در صورت ایجادشدن هر انشعابی در زنجیره اصلی، الگوریتم اجماع به‌طور خودکار طولانی‌ترین زنجیره را انتخاب خواهد کرد. زیرا نرخ تولید بلاک‌ها در یک زنجیره، با درصد اعتبارسنج‌هایی که روی آن زنجیره اتفاق نظر دارند ارتباط مستقیم دارد. به ‌عبارت دیگر، زنجیره‌ای که اعتبارسنج‌های بیشتری دارد، سریع‌تر از زنجیره‌ای که اعتبارسنج‌های کمتری دارد پیشرفت می‌کند؛ زیرا تعداد بلاک‌های از دست رفته آن کمتر است.

    علاوه بر این، هیچ‌کدام از اعتبارسنج‌ها حق ندارند بر روی هر دو فورک (انشعاب) ایجاد‌شده فعالیت کنند. در صورتی که یک اعتبارسنج بر روی دو زنجیره فعالیت کند، سیستم DPoS به‌صورت خودکار این نود را حذف خواهد کرد.


    الگوریتم تحمل خطای بیزانس (BFT)


    همان‌طور که در ابتدای این بخش اشاره کردیم، الگوریتم اجماع در بلاک چین دو وظیفه اصلی را بر عهده دارد: انتخاب نودهای اعتبارسنج (تولیدکنندگان بلاک‌ها) و تأیید و نهایی‌کردن تراکنش‌ها. در پلتفرم ایاس علاوه بر الگوریتم DPoS، از الگوریتم دیگری به نام تحمل خطای بیزانس یا BFT (Byzantine Fault Tolerance) برای نهایی‌کردن تراکنش‌ها استفاده می‌شود.

    نحوه کار الگوریتم BFT این‌گونه است که هریک از نمایندگان منتخب، می‌توانند بلاک‌های تولید‌شده را امضا و تأیید کنند؛ به‌شرط آنکه دو بلاک با تایم‌استمپ (مهر زمانی بلاک‌ها که ترتیب زمانی آنها را مشخص می‌کند) یکسان یا با شماره بلاک یکسان را امضا نکنند. به این ترتیب، هرگاه که بیش از دوسوم نمایندگان (۱۵ نفر یا بیشتر) بلاکی را امضا کنند، تراکنش‌های موجود در این بلاک، نهایی و غیرقابل‌تغییر خواهد شد. طبق این مدل، اجماع بر روی تغییرناپذیری هر تراکنش، در عرض ۱ ثانیه انجام خواهد شد.

در حال نمایش 1 نوشته (از کل 1)
  • شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.