موضوع: آموزش گام به گام فتوشاپ

مقدمه

فتوشاپ یک نرم افزار گرافیکی است که اساس کار آن بر پایه Bitmap می باشد.

نرم افزار فتوشاپ متعلق به شرکت Adobe بوده و برای ویرایش تصاویر ، طراحی گرافیکی و... مورد استفاده قرار می گیرد .

برای نصب و اجرای این نرم افزار سیستم شما باید دارای مشخصات سخت افزاری زیر باشد :

- حداقل سیستم مورد نیاز پنتیوم 233
- 16MB Ram
- حدود 600MB فضای آزاد
- کارت گرافیکی 64MB

همه کارتهای گرافیکی در اسلات pci نصب نمی شوند. توضیح بیشتر به نقل از


دو نوع اینترفیس کارت گرافیکی (ویدیو) وجود دارد که عبارتند از AGP و PCI-Express. استاندارد AGP، استاندارد اصلی کارت های گرافیکی (ویدیو) در کامپیوترهای PC طی چندین سال گذشته بوده است و امروزه همچنان در سطح وسیعی استفاده می شود. از طرف دیگر PCI-Express یک اینترفیس جدید است که باعث افزایش سرعت ارتباط بین CPU و کارت های دیگر می شود. این اینترفیس جدید، توسط اکثر سازندگان در کامپیوترهای جدید تعبیه شده و به سرعت در حال همه گیر شدن است تا به یک استاندارد گرافیکی (ویدیویی) جدید مبدل گردد.


راهنمای خرید کارت گرافیکی (کارت ویدئو) (1)

الف) گذری سریع و اجمالی :
انتخاب کارت گرافیکی؛ هنگام خرید کامپیوتر؛ دقیقا به این نکته برمی گردد که می خواهید چه کاری با کامپیوتر انجام دهید؟ معمولا چهار گروه کار برای آن تعریف می شود: کارهای معمولی، طراحی گرافیکی، بازی های کامپیوتری سبک و نهایتا بازی های کامپیوتری پیشرفته.
دو نوع اینترفیس کارت گرافیکی (ویدیو) وجود دارد که عبارتند از AGP و PCI-Express. استاندارد AGP، استاندارد اصلی کارت های گرافیکی (ویدیو) در کامپیوترهای PC طی چندین سال گذشته بوده است و امروزه همچنان در سطح وسیعی استفاده می شود. از طرف دیگر PCI-Express یک اینترفیس جدید است که باعث افزایش سرعت ارتباط بین CPU و کارت های دیگر می شود. این اینترفیس جدید، توسط اکثر سازندگان در کامپیوترهای جدید تعبیه شده و به سرعت در حال همه گیر شدن است تا به یک استاندارد گرافیکی (ویدیویی) جدید مبدل گردد. (توضیحات بیشتردر مورد این اصطلاحات در سایر مقالات سایت میکرو رایانه) قبل از آنکه وارد بحث هر گروه شویم ذکر این نکته ضروری است که بهینه سازی کارت گرافیک در هر لحظه امکان پذیر است. یعنی هر وقت بخواهید می توانید کارت ویدیو کامپیوتر را عوض کنید. فقط ضرورت دارد که هنگام خرید کامپیوتر بدانید که چه نوع اسلات هایی روی مادربرد وجود دارد تا اگر بعدا خواستید کارت ویدیو را تعویض و یا اضافه کنید، بدانید چه از نوعی نیاز دارید.
اما بررسی چهار گروهی که از آنها نام بردیم:

کارهای معمولی
کارهای معمولی یعنی مصرف کامپیوتر با برنامه هایی مانند Word processing و گردش در وب و تماشای فیلمهای DVD یا گوش دادن به موزیک. انجام هیچ کدام از این کارها نیاز به قدرت محاسباتی سه بعدی (3D) ندارد. اگر استفاده شما در این حد است، هر کارت ویدیویی انتخاب کنید مناسب خواهد بود. این کارت می تواند از همان نوعی باشد که بر روی مادربرد قرار دارد (on board) و یا نمونه بیرونی باشد که به اسلات PCI وصل می شود. فقط توصیه می کنیم مدلی انتخاب کنید که حداقل رزولوشن 1280*1024 را در Refresh rate معادل 85MHZ بدهد.

طراحی گرافیک
اشخاصی که کارشان طراحی گرافیک یا ادیت ویدیو است به مشخصه های بیشتری در کارت ویدیو نیاز دارند. برای طراحی گرافیک به رزولوشن بالاتری نیاز است. بعضی از نمایش دهنده ها، رزولوشن های 1600* 1200 یا حتی بالاتر را به خاطر نمایش جزئیات تصویر، پشتیبانی می کنند. مشخصه دیگر که می تواند برای این گروه جالب باشد، چند مونیتوری است که اجازه می دهد تا کارت گرافیک در یک لحظه به دو مونیتور سرویس بدهد تا فضای گرافیک بزرگتر شود.
اشخاص در گیر ادیت ویدیو، هنوز مشخصه ها و قابلیت های بیشتری می خواهند. نکته کلیدی در فیلم سازی مشخصه ای به نام VIVO یا Video-In/Video-Out است. این قابلیت به منابع ویدیویی آنالوگ مانند تلویزیون و نوارهای VHS امکان می دهد به عنوان ورودی و خروجی به کامپیوتر وصل شوند و از امکانات دیجیتایزر استفاده کنند. اگر کارت ویدیویی که می خرید این قابلیت را ندارد باز هم جای نگرانی نیست و بعدا می توانید آن را اضافه کنید.

بازیهای کامپیوتری سبک
وقتی صحبت از بازی کامپیوتری می شود منظور بازی هایی است که از شتاب دهنده گرافیکی سه بعدی استفاده می کنند. بازی های معمولی در این رده قرار نمی گیرند و همچنان تحت دو قالب قبلی کار می کنند. اگر گاهی بازی کامپیوتری سه بعدی می خرید و در ضمن حداکثر سرعت در کسب جزئیات هم برایتان چندان مهم نیست، انتخاب شما در این گروه جای می گیرد.
کارت های این گروه باید استاندارد گرافیکی DirectXP را بطور کامل پشتیبانی کنند و حداقل دارای 64 مگابایت حافظه ویدیویی و یا حتی 128 مگا بایت حافظه ویدیویی باشند. هرکدام از اینترفیس های AGP یا PCI-Express قابل قبول است.

بازیهای کامپیوتری پیشرفته
اگر می خواهید کامپیوتر شما پایگاه بازی باشد باید کارت ویدیویی انتخاب کنید که توانمندی های خاصی داشته باشد و بتواند تمام بازی های سه بعدی در بازار را با Frame rate قابل قبول و با تمام جزییات گرافیکی پشتیبانی کند.
کارتهای ویدیویی سه بعدی All preformance باید بطور کامل DirectXP را پشتیبانی کنند و حداقل 128 مگابایت حافظه گرافیکی داشته باشند. بهتر است از کارتی استفاده کنید که اینترفیس PCI-Express دارد اما یک کارت AGP 8X Slot هم خوب است.
ب) بررسی دقیق تر:

كارت گرافيك سه بعدي چیست؟
صفحه نمايشگر در كامپيوتر مسئول نمايش اطلاعات است. در زمان مطالعه يك مقاله، صفحه نمایشگر اطلاعات را دو بعدي (طول و عرض) نمايش خواهد داد. زماني كه با استفاده از كامپيوتر يك فيلم را تماشا می کنید يا يك بازي كامپيوتري خاص را انجام مي دهید، صفحه نمايشگر اطلاعات را در يك پنجره سه بعدي نمايش مي دهد. دنياي سه بعدي كه آن را از پشت كامپيوتر نگاه مي كنيم، تصويري واقعي از دنيائي است كه در آن زندگي مي كنيم و شايد همين موضوع باعث جذابيت بيش از اندازه دنياي سه بعدي در كامپيوتر باشد.
كامپيوتر براي نمايش اطلاعات به صورت سه بعدي بر روي يك صفحه نمايشگر تخت از چه ترفندهائي استفاده مي نمايد؟ بازي هاي كامپيوتري به چه صورت طراحي و نوشته مي گردند تا قادر به ايجاد يك فضاي سه بعدي كاملا" ملموس باشند؟ در اين جا به بررسي ترفندهائي خواهيم پرداخت كه توسط طراحان گرافيك سه بعدي استفاده شده و در ادامه به بررسي پتانسيل ها ي مورد نیاز در يك كارت گرافيك پرداخته و نیز با نحوه بالفعل نمودن پنانسيل ها ي فوق آشنا خواهيم شد.

چه چيزي يك تصوير سه بعدي را ايجاد مي نمايد ؟
تصويري كه علاوه بر طول (درازا) و عرض (پهنا) داراي ارتفاع (عمق) نیز باشد، يك تصوير سه بعدي است. تصويري كه داراي صرفا" طول و عرض باشد يك تصوير دو بعدي است. برخي از تصاوير با توجه به اهداف خود اصولا به صورت دو بعدي هستند. مثلا" برخي از تصاوير بين المللي كه مي توان آنها را در فردوگاه يا ساير اماكن عمومي مشاهده نمود (راهنماي رستوران، راهنماي تلفن و ... ) به گونه اي طراحي شده اند كه با مشاهده آنها سريعا" بتوان اقدامات مربوطه را انجام داد. بدين منظور در آفرينش تصاوير فوق از اشكال ساده و پايه استفاده به عمل مي آيد. تصاوير و گرافيك دو بعدي براي ايجاد ارتباط سر يع و ساده با مخاطب داراي جايگاهي خاص هستند. گرافيك هاي سه بعدي مفاهيم بيشتري را به مخاطب منتقل خواهند كرد و لازم است كه اين نوع تصاوير، حامل اطلاعات بيشتري باشند.

گرافيك سه بعدي چيست ؟
براي اغلب كاربران مشاهده يك بازي كامپيوتري متداول ترين روش براي مشاهده گرافيك سه بعدي است. بازي هاي كامپيوتري بر اساس تصاويري ايجاد مي گردند كه كامپيوتر در آفرينش آنها نقش حياتي دارد. تصاوير فوق مي بايست مراحل تدوين زير را سپري نمايند:
• ايجاد يك دنياي مجازي سه بعدي
• مشخص نمودن بخش هائي از دنياي مجازي كه مي بايست بر روي صفحه، نمايش داده شوند.
• مشخص نمودن نحوه نمايش هر پيكسل بر روي صفحه تا از اين طريق بتوان يك تصوير واقعي را نمايش داد.
چگونه مي توان يك تصوير را مشابه شكل واقعي آن ايجاد نمود؟
براي آفرينش تصاوير گرافيكي و انطباق آنها با شكل واقعي، مي بايست پيكسل ها را بر روي يك صفحه دو بعدي مستقر و با انجام عمليات متفاوت، يك تصور سه بعدي از آن را خلق کرد تا هر بيننده در برخورد با تصوير خلق شده يك برداشت سه بعدي از تصوير را در ذهن خود ايجاد نمايد. در اين راستا از امكانات متعدد نظير: Shapes ،Surface textures ،Lighting ,Perspective ,Depth of field و Anti-aliasing استفاده مي گردد. بررسي هر يك از موارد فوق خارج از حوصله اين بخش بوده و خوانندگان مي توانند از منابع ذيربط در رابطه با گرافيك سه بعدي استفاده نمايند.

كارت گرافيك سه بعدي
در ابتداي مطرح شدن كامپيوترهاي شخصي، رفتار كارت هاي گرافيك مشابه يك مترجم بود. در چنين مواردي تصاوير ايجاد شده توسط پردازشگر به كمك كارتهاي گرافيك به پالس هاي الكتريكي مورد نياز درايور مانيتور كامپيوتر، تبديل مي گرديدند. با اينكه روش فوق به درستي كار مي كرد ولي سهم پردازنده براي انجام عمليات (پردازش) بسيار بالا بود. در اين راستا تمام عمليات مربوط به پردازش تصوير توسط پردازنده صورت مي گرفت. وضعيت فوق صرفا" مختص كارت گرافيك نبود و اغلب كارت ها داراي عملكردي مشابه كارت گرافيك با توجه به حوزه عملكرد خود بودند.
پس از مطرح شدن بازيهاي مدرن سه بعدي و نمايش هاي چند رسانه اي، نياز به يك پردازنده با سرعت بالا احساس گرديد. با قرار گرفتن پردازنده با سرعت بالا در كنار كارت گرافيك، عمليات پردازش با سهم متفاوت بين پردازنده اصلي سيستم و پردازنده كارت گرافيك تقسيم گرديد.
اولين مرحله در ساخت يك تصوير ديجيتال سه بعدي، ايجاد دنيائي مملو از اضلاع و زاويه است. دنياي فوق از يك مدل سه بعدي مبتني بر رياضيات به مجموعه اي از الگوها ي دو بعدي به منظور نمايش بر روي نمايشگر، تبديل مي شدند. تصاوير انتقال يافته در ادامه با افزودن مجموعه امكاناتي نظير: Surface، به گونه اي تبديل مي گرديدند تا بتوان آنها را بر روي يك مانيتور مشاهده كرد. پردازنده اختصاصي كارت گرافيك مسئوليت عمليات rendering را برعهده مي گرفت (پردازنده اصلي سيستم درگير قضيه فوق نمي گرديد). كارت هاي گرافيك TNT2 و VooDoo3 داراي پردازنده هاي اختصاصي مربوط به خود مي باشند.
يكي ديگر از تحولات بسيار مهم در رابطه با كارت ها ي گرافيك سه بعدي كه مسئوليت پردازنده اصلي در عمليات پردازش را كاهش مي داد، توسط GeForce 256 از شركت Nvida ارائه گرديد. (توضیحات بیشتردر مورد این اصطلاحات در سایر مقالات سایت میکرو رایانه) همان گونه كه اشاره شد، كارت هاي گرافيك قبلي با هدف كاهش حجم عمليات پردازنده اصلي و افزايش سرعت محاسبات پردازش، پردازنده خود را مكلف به انجام rendering تصوير نموده بودند. در كارت GeForce 256 علاوه بر اين، امكان انتقال مدل مورد نظر از فضاي سه بعدي محاسباتي به يك فضاي دو بعدي نيز فراهم گرديد. با توجه به اينكه در تبديل فوق از معادلات پيچيده رياضي به همراه اعداد اعشاري استفاده مي گردد، با قبول مسئوليت عمليات فوق توسط پردازنده اختصاصي كارت گرافيك، حجم عمليات مربوط به پردازنده اصلي به طرز چشمگيري كاهش یافته و زمان لازم براي پرداختن به ساير موضوعات مهم براي پردازنده اصلي فراهم مي گرديد.
كارت گرافيك Voodoo 5 از شركت 3dfx، عمليات ديگري را از دوش پردازنده اصلي برداشت. شركت فوق اين تكنولوژي را T-buffer نامگذاري كرد. تكنولوژي فوق فرآيند Rendering را بهبود بخشيد. در اين تغيير و تحول از بعد Rendering، پردازنده اصلي سيستم عملا" درگير نمی شود.
كارت هاي گرافيك طي ساليان اخير نسبت به زماني كه صرفا" بصورت متن (25 سطرو 80 ستون) و تك رنگ بودند، سريعا" رشده نموده و همچنان اين روند ادامه خواهد يافت. امروزه ميليون ها كاربر از بازيهاي مدرن كامپيوتري و برنامه شبيه ساز گرافيكي به لطف پيشرفت هاي بدست آمده در صنعت كارت هاي گرافيك، استفاده و از آنها لذت مي برند. ما مي خواهيم بر صفحه نمايشگر خود يك دنياي واقعي از آنچه در هستي است را مشاهده نمائيم. بدون شك كارت هاي گرافيك در اين راستا داراي نقش انكار ناپذيري خواهند بود.

راهنمای خرید کارت گرافیکی (کارت ویدئو) (2)

نحوه انتخاب کارت گرافیک
همانطوریکه در بخش اول گفته شد کارت گرافیکی یکی ازعناصر مهم در کامپیوتر است که با توجه به نوع استفاده و نياز کاربران، دارای مدل های متفاوت با پتانسيل های مختلف می باشد. کاربران با توجه به امکانات کارت گرافيک قادر به استفاده از بازی های کامپیوتری پيشرفته، مشاهده فیلم و انجام عملیات حرفه ای نظير ضبط و ويرايش فیلم، می باشند.
در زمان استفاده از تصاوير گرافيکی حجيم و يا برخی بازی های کامپيوتری، ممکن است تصاوير بصورت منقطع نمايش داده شوند، در چنين مواردی استفاده از يک کارت گرافيک مطلوب و با سرعت مناسب ، علاوه بر افزايش کارآئی سيستم ، امکان پردازش تصاوير دو بعدی و يا تصاوير سه بعدی استفاده شده در بازی های کامپيوتری را با سرعت بيشتر فراهم می نمايد.
برخی از کارت های گرافيک دارای امکانات متنوعی نظير پورت های ورودی و خروجی برای اتصال به دوربين های ديجيتال و تلويزيون بوده و در برخی از مدل های ديگر امکان اتصال بيش از يک نمايشگر به کامپيوتر، وجود دارد. کارت های گرافیک در مقایسه با گذشته دارای امکانات بيشتر، کيفيت بهتر و توانائی مطلوب بمنظور بازخوانی تصاوير می باشند.

جایگاه کارت گرافیک
توليد کنندگان کارت ها و تراشه های (Chip set) گرافيک، سخت افزار خود را هر شش ماه تغيير داده و به هنگام می نمايند. طراحان و پياده کنندگان محصولات نرم افزاری با اتکاء به پتانسيل های ارائه شده توسط کارت های گرافيک، قادر به توليد محصولات متنوعی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و با گرافيک بالا می باشند. البته ارائه این بازی های کامپيوتری تنها به دليل ارائه کارت های گرافيک جديد نبوده و در اين راستا دلايل ديگری همچون استفاده از امکانات جانبی ارائه شده توسط آنان نيز موردنظر می باشد. امکان دسترسی به دو و یا سه تصویر بطور همزمان، استفاده از پورت DVI ( اينترفيس ديجيتالی ويدئو)، اینترفیس های S-Video و پورت های( Firewire (IEEE 1394، نمونه هائی از امکانات ارائه شده در کارت های گرافیک جدید می باشند.

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با کارت گرافيک ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :
• پردازنده : امروزه به برکت وجود پردازنده های استفاده شده در کارت های گرافيک، امکان مشاهده تصاوير سه بعدی متحرک بطور کامل فراهم شده است. کارت های گرافیک قادر به پشتیبانی از تصاویر ویدئویی سه بعدی و بازی های کامپیوتری به نحو مطلوب و با بهترین وضعیت نمایش می باشند. زماني که بازی های کامپيوتری با سرعت شصت فريم در ثانيه و يا بيشتر نمايش داده شوند، وضعيت مطلوبی فراهم و تصاوير فاقد هر گونه لرزشی خواهند بود (چشم انسان در این سرعت قادر به تشخیص لرزش تصاویر نمی باشد).
کارت های گرافیک ارزان قیمت بخوبی جوابگوی بازی های قدیمی می باشند. ولی کارت هائی که قادر به توليد فريم ها با سرعت بيشتری باشند، امکان مشاهده تصاوير و بازی های کامپيوتری در Resolution بالاتر را به خوبی فراهم می نمايند. به منظور اجرای بازی های کامپيوتری که از تکنولوژی DirectX 8 استفاده می نمايند، می بایست از کارت هائی که تکنولوژی فوق را حمايت می نمايند، استفاده گردد.

• حافظه : در مواردي که از کامپيوتر به منظور انجام عمليات حجيم گرافيکی نظير بازی های کامپيوتری و يا ويرايش تصاوير ويدئویی استفاده می گردد، اطلاعات مورد نياز برای نمايش تصاوير در حافظه RAM کارت گرافيک ذخيره می گردد. کارت های گرافيک برای انجام مطلوب و سريع اينگونه فعاليت ها به حجم بالائی از حافظه نياز خواهند داشت. به موازات افزايش پيجيدگی بازی های کامپيوتری يا حجم عمليات گرافيکی به حافظه بيشتری نياز خواهد بود. استفاده مناسب و بهينه از حافظه کارت گرافيک، می تواند تضمين لازم در خصوص نمايش بدون نقص تصاوير را ارائه نمايد.
اكثر كارت های گرافیكی دارای 32Mb تا 64Mb حافظه از نوع DDR SDRAM می باشند. مدل های پيشرفته تر و در عين حال گرانتر، دارای حافظه ای بین 128MB تا 256MB و بالاتر می باشند. برای بازی های قدیمی، حافظه ای به ميزان 32MB كافی بوده ولی كیفیت و سرعت انتقال تصاویر در آنها نسبت به كارت های جدید خصوصا" در Resolution 1600 * 1200، مطلوب نخواهد بود. برای استفاده از بازی های گرافيکی پيشرفته با Resolution بالاتر، پیشنهاد می گردد از كارت های گرافیكی که دارای حداقل 128Mb حافظه می باشند، استفاده گردد. در صورت تمايل و ضرورت می توان از كارت هایی که دارای حافظه بیشتری هستند، استفاده نمود.
تراشه های گرافیكی كه بر روی مادر برد كامپیوتر قرار دارند (OnBorad) از حافظه اصلی سیستم استفاده می نمایند (با توجه به اشغال بخشی از حافظه توسط کارت گرافيک موجود بر روی مادربرد، فضای کمتری در حافظه اصلی برای ساير عمليات باقی خواهد ماند). (برای مطالعه بیشتر دراین مورد به سایر مقالات سایت میکرو رایانه مراجعه نمایید) در اغلب كامپیوترهای ارزان قيمت که از پردازنده هائی با توان عملياتی کمتر استفاده می شود (نظير پردازنده های Celeron محصول شركت Intel و یا Duron محصول شركت AMD)، كارت گرافیكی بر روی مادربرد تعبیه شده است. كامپیوترها ی فوق، دارای توانایی قابل قبولی بوده و برای كاربران معمولی كه از كامپیوتر به عنوان یك ابزار كار معمولی استفاده می نمایند، بسیار كارآمد بوده ولی در صورتي که کاربرانی نيازمند انجام عمليات گرافیك سنگین بوده و يا قصد استفاده از بازی هائی را داشته باشند که دارای گرافيک بالا می باشد، سيستم های فوق کارآئی مناسبی نخواهند داشت.

امکانات جانبی
برخی از كارت های گرافيک دارای امكانات جانبی اضافه ای بوده که امکان استفاده از آنان توسط سخت افزار و يا نرم افزارهای مربوطه در اختيار کاربران قرار می گيرد. در ادامه به برخی از اين امکانات ، اشاره می گردد:
- خروجی DVI: از كارت های گرافیك كه دارای اينترفيس ويژوال دیجیتال می باشند، به منظور اتصال به مانیتورهای دیجیتال استفاده می گردد. با استفاده از اينترفيس DVI و پورت خروجی DVI، امکان اتصال کارت های گرافيک به انواع مانیتورهای دیجیتال و آنالوگ، فراهم می گردد .
- ورودی/خروجی S-Video: پورت خروجی S-Video، امکان ارسال سیگنال های ویدئویی را به تلویزیون، VCR و سایر دستگاههای مشابه فراهم می نمايد. با استفاده از پورت ورودی S-Video، می توان تصاوير ویدئویی را از وسایلی نظیر VCR، دوربین های فیلمبرداری به كامپیوتر وصل نمود.
- ورودی/خروجی مركب: پورت های مرکب دارای عملکردی مشابه پورت های S-Video بوده با اين تفاوت که امکان اتصال به تجهیزات قدیمی كه دارای پتانسيل لازم برای ارتباط و استفاده از پورت S-Video نمی باشند را فراهم می نمايد. اكثر كارت های گرافیك كه دارای پورت های S-Video می باشند، دارای يک کابل برای تبديل پورت فوق به پورت های مرکب می باشند.
- نمایش دو تصویر : برای اتصال کامپيوتر به يک مانيتور ديگر و يا تلويزيون (مشاهده دو و یا حتی سه تصویر جداگانه)، می بايست از يک کارت گرافيک که دارای پورت های اضافه و RAMDAC (تراشه هائی که تصاویر دیجیتال را به سیگنالهای آنالوگ تبدیل می كنند) اضافی، استفاده کرد.
- Overclocking: سرعت پردازنده موجود بر روی يک کارت گرافيک، سريعتر از سرعت مشخص شده توسط توليد کننده، به امری متداول توسط برخی بازی های کامپيوتری تبديل شده است. وضعيت فوق، باعث فشار بيش از حد مجاز به کارت گرافيکی در ارتباط با توليد خروجی شده و در نهايت می تواند سوختن كارت گرافیكی را بدنبال داشته باشد.
برخی از تولید كنندگان نظير Gainward، كارت هایی را ارائه نموده اند كه دارای ويژگی Overclocking می باشند. برخی ديگر از توليد کنندگان، نرم افزارهای Overlocking را به همراه کارت گرافيکی خود عرضه نموده و تعدادی ديگر از توليد کنندگان هم نظير ATI از ويژگی فوق حمايت نمی نمايند. قبل از فعال نمودن ويژگی Overlocking می بايست دستورالعمل های ارائه شده توسط توليدکنندگان مربوطه به دقت مطالعه گردد.
- Anti-aliasing: در گرافیك كامپیوتری به هموار نمودن (صاف و يک دست کردن) ظاهر ناهموار و پلکانی اشكالی چون خطوط مورب،‌ منحنی ها و دوایر اطلاق می گردد. استفاده از ويژگی فوق در مواردي که کارت تصویر دارای Resolution پائين باشد، مفيد خواهد بود. علت بروز اين ناصافی ها، به دلیل پایین بودن كیفیت تفكیك پذیری بوده و می توان بمنظور برخورد با مشکل فوق، از امکانات سخت افزاری و يا نرم افزاری خاصی استفاده نمود.
برخی از کارت های گرافيک جديد از ويژگی فوق حمايت می نمايند. در صورت فعال نمودن ويژگی فوق، سرعت نمایش فريم ها در هر ثانيه كاهش خواهد يافت. بنابراین استفاده کنندگان بازی های کامپيوتری، می بايست بین نمایش سریع تر و استفاده از تصاویر هموار و یک دست، یكی را انتخاب نمايند.

تشریح مشخصات
در زمان تهيه يک کارت گرافيک می بايست موارد متعددی همچون میزان حافظه، نوع اينترفيس ها، تعداد پورت های ورودی و خروجی به دقت بررسی و مشخص گردد. قيمت يک کارت گرافيک با ميزان کارآئی آن ارتباط مستقيم دارد. کارت های گرافيک موجود که از تراشه های ATI و NVida استفاده می نمايند، دارای کارآئی مناسب در ارتباط با نمايش تصاوير سه بعدی می باشند. استفاده از کارت های گرافيک قدرتمند، صرفا" مختص کاربرانی است که نوع فعاليت آنان بگونه ای است که به پتانيسل های بالای اين نوع از کارت ها نياز دارند.
جايگاه و نقش حافطه در کارت های گرافيک، بسيار حائز اهميت بوده و اولويت آن نسبت به ساير پارامترهای موجود بمنظور گزينش يک کارت گرافيک، بيشتر است. بدیهی است در صورتي که قصد اتصال کامپيوتر به يک نمايشگر، تلويزيون و يا دوربين فيلمبرداری را دارید، می بايست کارت گرافيکی انتخابی شما، دارای پورت های مورد نظر باشد.


خلاصه
پس به طور خلاصه پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک کارت گرافيک در نظر گرفت. توجه کنید که اصطلاحاتی که در زیر آمده در سایر مقالات سایت میکرو رایانه به صورت مفصل در مورد انها بحث شده است:

حافظه : پیشنهادی: 64MB و یا بیشتر. ميزان حافظه موجود بر روی کارت گرافيک ارتباط مستقيم با کيفيت و سرعت نمايش اطلاعات داشته و حجم بيشتری از اطلاعات در حافظه ذخيره خواهد شد. سرعت تفسير و نمایش تصاویر خصوصا" تصاویر سه بعدی با افزایش ميزان حافظه، بهبود و افزایش خواهد يافت. اكثر کارت های گرافيکی موجود از حافظه های DDR استفاده می نمایند.
سرعت Clock پردازنده گرافیک : پیشنهادی : 200 تا 250 مگاهرتز و بیشتر. سرعت Clock پردازنده کارت گرافیك، يکی از مهترين عوامل افزايش کارآئی يک کارت گرافيک بوده که بيشترين تاثير را در رابطه با انجام عمليات مرتبط با تصاویر سه بعدی، به دنبال خواهد داشت.
نوع اینترفیس : پیشنهادی AGP. تقريبا" تمامی سيستم های جديد دارای يک اسلات AGP بمنظور اتصال كارت گرافیكی می باشند. سیستم هایی كه طول عمر آنان بیش از چهار سال بوده و يا سيستم هائی که دارای کارت های گرافيکی Onboard می باشند، ممکن است صرفا" دارای اسلات های PCI بوده که سرعت آنها به مراتب کمتر از اسلات ها ی AGP است. کارت های گرافيکی که از اسلات های AGP استفاده می نمايند، قادر به حمايت از سرعتی بالغ بر 4X می باشند.
در کارت های گرافيک جديد، سرعت فوق به مرز 8X رسيده است. در صورتي که سیستمی دارای اسلات AGP با سرعت 2X یا 1X باشد، امکان استفاده از كارت های گرافیكی با سرعت 4X یا 8X وجود نخواهد داشت (به دلیل متفاوت بودن ولتاژ آنها).
کانکتورهای نمایشگر : پیشنهادی یك یا دو کانکتور VGA برای نمایشگرهای CRT و در صورت امکان یك یا دو کانکتور VGA یا یك خروجی دیجیتال اضافه برای نمایشگرهای تخت. برای استفاده از کارت گرافيکی، می بايست کارت گرافيکی دارای کانکتورهای لازم به منظور ارتباط با مانيتور باشد. كارت های گرافیك، حداقل دارای یك پورت VGA بمنظور اتصال مانیتور آنالوگ به كامپیوتر می باشند (مانیتورهای فوق در زمره مانیتورهای CRT یا LCD آنالوگ تخت محسوب می گردند). كارت هایی كه دارای يک کانکتور می باشند، امکان استفاده از چندين تصوير و به طبع چندين عمليات را فراهم می نمايند. مثلا" می توان بر روی یك صفحه برنامه حسابداری را فعال و بر روی صفحه دیگر برنامه Word را فعال نمود.
پورت های ورودی و خروجی : پیشنهادی S-Video یا مركب. در صورتي که قصد ويرايش تصاویر ویدئویی را دارید و يا می خواهید از کامپيوتر به منظور ذخيره تصاوير ویدئويی استفاده کنید و يا تمايل به استفاده از تلویزیون برای انجام بازی های كامپیوتری دارید، می توانید از يک کارت گرافيک پيشرفته که دارای مجموعه ای از پورت های ورودی/خروجی و يا يک TV Tuner است، استفاده کنید.

نکات:
پارامترهای زیر را در زمان انتخاب یک کارت گرافیک در نظر بگیرید:
• انتخاب کارت های گرافيک با توان متوسط. استفاده از يک کارت گرافيک پيشرفته صرفا" در موارد خاصی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و يا کاربردهای خاص تجاری، توصيه می گردد. در ساير موارد، می توان با مشخص نمودن دقيق خواسته خود نسبت به تهيه يک کارت گرافيک با توان مناسب اقدام نمود.
• افراديكه به بازی های كامپیوتری علاقمندند نیازمند كارت های قوي تری می باشند .يکی از مهمترين دلايلی که اغلب کاربران اقدام به تعویض كارت های گرافیكی می نمایند، استفاده از امكانات DirectX 8 مایكروسافت می باشد. تکنولوژی فوق پس از گذشت مدت زمانی اندک به يک تکنولوژی فراگير در اکثر بازی های کامپيوتری جديد تبديل شده است. هم اينک ،كارت ها ئی ارائه شده است که DirectX 9 را نیز پشتیبانی می نمایند. در صورتي که تصميم به استفاده از جديدترين بازی های كامپیوتری دارید، می بايست يک کارت گرافيک قوي تر انتخاب کنید که قادر به حمايت از DirectX 9 API بوده و دارای حداقل 64MB حافظه از نوع SDDDR باشد.
• اطمينان از وجود حافظه DDR در کارت گرافيک اكثر كارت های گرافیك پيشرفته دارای حافظه ای از نوع DDR می باشند. ( تعداد اندکی از کارت های گرافيک از حافظه فوق، استفاده نمی نمايند).حافظه های فوق، سرعت كارت گرافیكی را افزايش خواهد داد.
• بررسی کارت های گرافيک متفاوت. بهترین روش برای انتخاب یك كارت گرافیكی، تست و بررسی مدل های متفاوتی از آنان و در نهايت انتخاب بهترين نمونه موجود است. در اين راستا می توانید از سايت هایی که به صورت مستمر کارت های گرافيک را بررسی و نتايج را منتشر می نمايند، استفاده کنید.
• بررسی نحوه ارتباط كارت گرافیكی با كامپیوتر. اكثر كامپیوترهایی كه در طی ساليان اخير ارائه شده اند، دارای يک اسلات AGP می باشند. برخی از مادربردها دارای اسلات AGP نمی باشند (خصوصا" در مادربردهای ارزان قيمت که كارت گرافیكی بصورت OnBoard می باشد، اسلات AGP وجود ندارد). قبل از تهیه هر نوع كارت گرافيک لازم است از وجود اسلات AGP بر روی مادربرد اطمينان حاصل نمود.
• تهيه کارت گرافيک متناسب و منطبق بر خواست ها. هرگز پول خود را برای ويژگی ها و پتانسيل هائی که به وجود آنان نياز ندارید هزينه نکنید. در صورت عدم نیاز به ذخیره سازی و ويرايش تصاویر دیجیتال، می توان کارت های گرافيکی را انتخاب نمود که صرفا" دارای پورت های اساسی و اوليه می باشند.
طبیعتا" قيمت اين نوع از کارت ها به مراتب کمتر از کارت هائی است که دارای پورت های متنوع ورودی و يا خروجی به منظور انجام عمليات حرفه ای می باشند. بنابر اين می توان در مقابل پرداخت هزينه بيشتر برای امکاناتی اضافه که ممکن است هرگز از آنان استفاده نگردد، كارتی با میزان حافظه بیشتر را انتخاب کنید تا سرعت و كیفیت تصاویر بر روی سیستم وضعيت مطلوب تری پيدا نمايد.

مدلهای رنگی:


مدلهای رنگی(color models) روشهای مختلفی که رنگها می توانند بر روی کاغذ يا صفحه نمايش ظاهر شوند را شرح ميدهد . اين مدلهاي رنگی به قرار زير می باشند :


Blue,Green,Red) RGB):

اين مدل بيشتردر مانيتور ها و تلويزيون برای نمايش رنگها مورد استفاده قرار می گيرد.

هر يک از اين رنگها مقاديری از (0 تا 255) را می تواند به خود بگيرد.

براي ايجاد رنگ سفيد خالص مقادير رنگهای اصلی RGB معادل 255 می باشد و برای ایجاد رنگ سياه خالص مقادير رنگ های اصلی RGB معادل صفر می شود .




Black,Yellow,Magenta,Cyan) CMYK ):

اين چهاررنگ بعنوان جوهر چاپ مورد استفاده قرار می گيرند.
و رنگها بر اساس در صدهاي رنگی سبز آبی ، سرخ آبی، زرد و سياه تعريف می شوند.
محدوده رنگی هر يك از ، (0 تا 100 ) تعریف می شود .

Grayscale :

در اين مدل تصاوير به صورت سياه و سفيد می باشند و در پنجره كانالها فقط يك كانال Black مشاهده می شود در اين حالت طيف رنگی از سفيد تا سياه است(سفيد –خاكستری – سياه ) .
محدوده رنگی آن صفر تا 255 می باشد .
بنابراين بهتر است كه برای كارهای تك رنگ حالت رنگی را روی Grayscale تنظيم نماييم .

Bitmap :

اصلی ترين حالتهای رنگی در فتوشاپ ، حالتهای Bitmap و Grayscale می باشند .

يك تصوير Bitmap ، فقط شامل پيكسلهاي سياه و سفيد است . که مسلما" از درجه وضوح کمتری برخوردار است و تغييراتی را که می توان روی آن داد نسبت به مدلهای ديگر کمتر ميباشد .

به طور كلی در اين حالت رنگ نمي توان از رنگهای ديگر و نيز لايه ها و فيلتر ها استفاده كرد . همچنين هيچ گونه تغييری به جز چرخش 60و 180 درجه و معكوس كردن در جهت های افقی و عمودی روی تصوير اعمال نمی شود .

نکته: براي تبديل يک نمونه به حالت Bitmap ابتدا بايد نمونه مورد نظر را به حالت Grayscale تبديل نماييم که این کار را از طريق گزينه Image/mode انجام می دهیم .

Brightness,Saturation,Hue) HSB) :

بطور کلی رنگ را با پارامترهايی بنام HSB تعريف می کنند که مقدار رنگ اصلی ، شدت رنگ و ميزان روشنایی در آن تعيين می شود و محدوده رنگی هر يک از (0 تا 100) درصد اندازه گيری می شود .
اين مدل تنها مدلی است که حالت رنگی تعريف شده ای ندارد.

پسوندهای قابل قبول در فتوشاپ :


فتوشاپ می تواند قالب بندی های مختلفی را باز و یا ذخیره نمايد . قالب بندی در واقع روش ذخيره سازی اطلاعات موجود در فايل می باشد.
این قابلیت فتوشاپ این امکان را می دهد که تصاویر ایجاد شده در این محیط را در برنامه های دیگر و همچنین در شبکه مورد استفاده قرار داد و یا آنها را چاپ کرد .

( Photoshop Document(.psd
پسوند (.psd) قالب بندی فايل در فتوشاپ بطور خاص می باشد که ما فقط با اين پسوند می توانيم روی تصوير دو مرتبه کار کرده و آن را ويرايش نماييم.

(Bitmap(.bmp
قالب بندی استاندارد برای فايلهای گرافيکی در ويندوز است.

(Graphical Interchange format (.gif
اين قالب بندی از متداولترین قالب بندیهایی است كه ميتوان برای وب استفاده نمود . از آن جايی كه فايلهای ذخيره شده با اين قالب حجم كمتری دارند برای ارسال آن از طريق مودم ، زمان كمتری صرف ميشود .

(Joint photographic Experts Group(.jpg
يكی ديگر از قالب بندی های مطلوب برای وب می باشد .

(Portable Document Format(.pdf
اين پسوند مربوط به برنامه Adobe Acrobat می باشد.

(Portable Network Graphic (.png
اين نوع قالب بندی برای گرافيک وب ، جديدتر و بهتر می باشد اما Browser قديمی آن را پشتيبانی نمی کنند.

(TIFF Tagged– Image File Format (.tif
در هر دو سيستم ويندوز و مکينتاش مورد استفاده قرار می گيرد و بيشتر برای بر نامه های نشر روميزی استفاده می شود.

(Encapsulated postscript(.eps
اين قالب بندی از زبان تفسير صفحه پست اسکريپت post script استفاده می کند و اغلب برای نشر روميزی استفاده می شود .

(RAW (.raw
اين قالب بندی اطلاعات فايل را به صورتی ذخيره ميكند كه برای انتقال بين برنامه ها و كامپيوترهای مختلف بيشترين انعطاف پذيری را داشته باشد .

جعبه ابزار (Tool Box)

جعبه ابزار مانند جعبه رنگ هنرمند نقاش است . يعنی ابزارهای مورد نياز برای ترسيم ، رنگ آميزی ، پاک كردن و ساير عملكردهای مربوط به تصوير را در خود جای داده است .
ضمیمه:
a.p2.jpg



ابزارهای انتخاب :

• Marquee Tool
• Move Tool
• Lasso Tool
• Magic Wand Tool
• Crop Tool
•Slice Tool



Marquee Tool ( ابزار محدوده انتخاب ) : ابزار محدوده انتخاب ، اولين ابزار انتخاب می باشد. اين ابزار دارای 4 زير مجموعه است .

Rectangular marquee Tool (محدوده انتخاب چهارگوش )

برای ترسيم محدوده انتخاب چهارگوش از اين قسمت استفاده می كنيم . در صورتی كه بخواهيم مربع ترسيم كنيم بايد هنگام ترسيم كليد shift راپايين نگه داريم.

Elliptical marquee Tool (محدوده انتخاب بيضی )

محدوده انتخاب را بصورت دايره يا بيضی در می آورد و اگر بخواهيم کاملا دايره باشد بايد کليد Shift را پايين نگه داريم.

Single Row marquee & Single Column marquee

ابزارهای انتخاب باريكی می باشند كه به شكل افقی و عمودی ارائه شده اند . با استفاده از اين ابزارها می توانيم يك رديف از پيكسل ها را (در جهت افقی يا عمودی ) انتخاب كنيم. اين ابزارها اغلب برای تميز نمودن اطراف اشیاء بکارمی روند.




***هنگامی که ما يک ابزار را انتخاب می کنيم در زير نوارمنو يک نوار ديگری قرار می گيرد که Optionهای آن ابزار درآن قسمت قرار می گيرد .

هنگامی که دکمه اول را کليک می کنيم يک محدوده انتخاب ساده خواهيم داشت.

در صورتيکه بخواهيم یک محدوده انتخاب را ، به محدوده انتخاب قبلی اضافه کنيم دکمه دوم را فشارمی دهيم يا کليد Shift را قبل از انتخاب ناحيه بعدی پايين نگه می داريم.

در صورتيکه بخواهيم محدوده ای را از قسمت انتخابی کم کنيم دکمه سوم را فشار می دهيم يا کليدAlt را پايين نگه می داريم .

در صورتيكه بخواهيم اشتراک چند محدوده انتخاب را داشته باشيم از دکمه چهارم استفاده می كنيم.

برایFeather اگر اندازه ای تعيين نکرده باشيم محدوده انتخابی دارای لبه های صاف خواهد بود اما اگر مقداری برايش تعيين کنيم داری کناره های محو خواهد شد و اين کار زمانی مناسب است که بخواهيم شئ را از يک عکس انتخاب کرده و بر روی عکس ديگر بچسبانيم ،زيرا اين جلوه کناره های شئ ما را بصورت ملايم محو می کند و به آميختن شئ با زمينه کمک می کند.

Anti-aliased در هنگام انتخاب بصورت بيضی فعال می شود و گذاشتن تیک در این قسمت کناره های انتخاب را هموار می کند .

Style دارای سه گزينه ميباشد :

Fixed Aspect Ratio محدوده انتخاب رانسبت به مقداری که برای ارتفاع و عرض تعريف می کنيم انتخاب می کند(بطور مثال مستطيلی رسم می کنيم که نسبت طول آن به عرضش برابر 2 به 1 باشد.
Fixed size با دادن ارتفاع و عرض با يکبار کليک نمودن بر روي صفحه محدوده انتخاب را برای ما رسم می نمايد.
Normal به هر گونه ای که بخواهيم محدوده انتخاب را می توانيم ترسيم کنيم .


نکته :
وقتی با محدوده های انتخاب شده كار می كنيم ، فقط می توانيم بخش انتخاب شده داخل آن را ويرايش كنيم . یعنی در این زمان محدوده انتخاب شده تنها محدوده فعال در بوم نقاشی است و قبل از اينكه به سراغ كار ديگری برويم بايد آن را از حالت انتخاب شده ،خارج كنيم. .

برای حذف انتخاب كافيست دو كليد Ctrl+D را همزمان با هم فشار دهيم . يا اينكه گزينه Deselect را از منوی Select انتخاب كنيم .

ابزار انتقال Move Tool :

اين ابزار برای حرکت دادن ناحيه فعال مورد استفاده قرار می گيرد که می توان با کليک کردن روی آن و يا با فشردن کليد (v) آن را فعال نمود.
برای حرکت ماوس در جهت فقط افقی يا فقط عمودی هنگام استفاده از اين ابزار کليد Shift را پايين نگاه داريد .

Option:

Auto Select layer
با انتخاب این گزينه و کليک بر روی يک لايه ، آن لايه بصورت خودکاربه عنوان لايه فعال انتخاب می شود.

Show Bounding Box
اگر اين گزينه فعال باشد ، می توان با استفاده از ابزار move ابعاد و اندازه يک تصوير ، لايه و يا يک ناحيه انتخاب شده را تغيير داد.


ابزار كمند Lasso Tool :

اگر بخواهيم ناحیه ای را غیر منظم انتخاب کنیم ، مثلا" بخواهيم یک گل را از بين گلهای موجود در يك دسته گل جدا کنیم از این ابزار استفاده می کنیم .


اين ابزار داراي سه زير مجموعه است :

Lasso Tool:

استفاده از اين ابزار نياز به تمرکز بالائی دارد . دست نباید لرزشی داشته باشد و بايد هماهنگی کامل بين چشمها و دست برقرار باشد.
در صورتی كه در حين انتخاب دست خود را از روی كليك ماوس برداريد همانجا انتخاب بسته می شود.

Polygonal lasso Tool:

اين ابزار ،به ابزار كمند چندضلعی معروف است . درست مانند ابزار كمند معمولی عمل می كند .
تنها تفاوتشان در اين است كه ابزار كمند چندضلعی ناحيه مورد نظر را به صورت شكل هندسی نامنظم انتخاب می كند .
در اينجا به جای اينكه مانند ابزار كمند معمولي فقط خطهای محدوده انتخاب ترسيم شوند ،نقطه های ايجاد چند ضلعی را كليك خواهيد كرد و فتوشاپ خط صافي را بين نقاط كليك ترسيم می كند . به اين ترتيب محدوده انتخاب شده را به صورت چندضلعی نامنظم مشاهده می كنيم . می توانيد تعداد نقطه ها را بيشتر كنيد در حقيقت فاصله كليكها را كمتر كنيد تا انتخاب نرمتری داشته باشيد .
وقتی می خواهيد به جزئيات تصوير بپردازيد اين روش بسيار آسان تر خواهد بود . زيرا در اين حالت بهتر می توان اجزای آن را كنترل كرد .

Magnetic lasso Tool:

اين زير مجموعه ،به ابزار كمند مغناطيسی معروف است . از ابزارهايی است كه زياد مورد استفاده قرار می گيرد وقتی آن را پيرامون یک شئ با كناره های مشخص استفاده كنيد به طور خودكار به سمت كناره های شيء مزبور كشيده می شود و روی آن قرار ميگيرد . در مورد اشیائی كه كناره های نامنظمی دارند و كناره های آنها نسبت به رنگ پس زمينه كاملا مشخص است ، ابزار كمند مغناطيسی بهترين ابزار برای انتخاب آنهاست.

اين ابزار Optionهای ديگری علاوه بر قبلی ها دارد.

Width:
که بيانگر حداقل فاصله قابل تشخيص بين کناره های شیء می باشد .

Edge contrast:
مشخص می کند که پيکسل ها بايد چقدر تفاوت داشته باشد تا ابزار کمند آنها را تشخيص دهد .

Frequency:
مشخص می کند که هر چند وقت يکبار ابزار کمند نقاط لنگر (Anchor Points) خود را تنظيم کند (نقاط لنگر نقاطی هستند که در يک خط با علامت مربع نشان داده می شوند ) .

Magic Wand Tool :

ابزار عصای جادويی يک نمونه ديگر از ابزارهای انتخاب می باشد .
این ابزار پيكسل ها را بسته به مقادير رنگشان انتخاب می کند .
با پايين نگاه داشتن Shift نواحی انتخاب را می توان بهم پيوند داد و اشيا را از زمينه آنها جدا کرد .

Magic Wand option

Tolerance :
ميزان دقت ابزار را تعيين می کند و عددي بين 0 تا 255 را می پذيرد . هرچه عدد انتخاب شده در اين كادر كوچكتر باشد ، ابزار عصای جادويی دقت بیشتری را در افتراق رنگها اعمال می كند .
بنابراين هرچه عدد بالاتری را برای Toleranceانتخاب كنيد ، رنگهای بيشتری كه در گروه رنگ انتخاب شده قرار داشته باشند، انتخاب خواهند شد .

Contiguous :
اين امکان را می دهد که فقط پيکسل های کنار هم يا متوالی را انتخاب کنید .
اگر این گزینه فعال باشد فقط پيكسلهايی كه در كنار يكديگر قرار دارند و به صورت ممتد هستند را انتخاب میکند .

Use All layer:
برای انتخاب رنگ با استفاده از اطلاعات تمام لا يه ها ، اين گزينه را فعال کنيد.
ضمیمه:
a.p8.jpg



Crop Tool :

از اين ابزار جهت برش دادن قسمتی از تصوير استفاده می شود.
برای استفاده از این ابزار به شرح زیر عمل کنید :
ابزار Crop را از جعبه ابزار انتخاب کنید .
روی قسمتی که می خواهید برش دهید كليك كرده و بوسيله ماوس در دور تا دور آن ناحيه محدوده ای ترسيم كنيد .
برای تنظيم محدوده ترسيم شده ( شكل و اندازه مستطيل برش ) ، روی نقاط مربوطه كليك كرده و ماوس را بكشيد .
در این حالت اگر گزينه Shield فعال باشد نواحی غير انتخابی نسبت به ناحیه انتخاب تيره تر می باشد تا ديد صحيح نسبت به انتخابمان داشته باشيم .
براي برش دادن تصوير ، دكمه Enter و برای لغو عمل برش ،‌كليد ESC را فشار دهید.
اگر از برشی که داديد خوشتان نيامد از F12) File-->Revert )برای برگشتن به شکل اوليه استفاده نماييد.


Slice Tool:

با این ابزار میتوان یک تصویر را به قسمتهای منظم تقسیم کرد که هر قسمت میتواند به عنوان یک فایل جداگانه سیو شود .
تصاویری که به این روش تقسیم می شوند معمولا" برای کارهائی نظیر طراحی وب مورد استفاده می گیرند (این کار باعث لود شدن سریع صفحات می شود .)
این ابزار دارای دو زیر مجموعه است :
Slice Tool
Slice Select Tool
روش کار :
Slice Tool را از جعبه ابزار انتخاب کنید .
با کشیدن آن روی تصویر ناحیه ای را که میخواهید برش دهید را مشخص کنید .
سپس Slice Select Tool را انتخاب کنید .
با کمک این ابزار میتوانید محل و اندازه ناحیه انتخابی را تغییر دهید .
از منوی File -->Save for web را بزنید .

ابزارهای ترسيم Painting tools

Brush Tool
Pencil Tool
History Brush Tool
Art History Brush
Gradient Tool
Paint Bucket Tool
Stamp Tool
Eraser Tool

Brush Tool:


اين نوع ابزار ترسيمی مانند قلم مو می باشد که با فشردن کليد (B) فعال می شود .

Option

Brush :

اين قسمت دارای انواع قلم مو ها می باشد .

برای تنظيم قلم مو ها می توانيد در کادر موجود قطر سرقلم ، ميزان سختی و .. تغییر دهید تا
قلم مو مورد نظر ايجاد شود. اگر با قلم مو ایجاد شده راحت تر میتوانید کار کنید بهتر است آن را ذخيره نماييد به این صورت :
هنگامي کهBrush را باز می نماييد يک فلش در سمت راست آن می باشد New brush را کلیک و يک نام به آن بدهيد. مشاهده می شود كه سرقلم ساخته شده به انتهای ليست سرقلم ها اضافه شده است .
براي باز کردن مجموعه ای از قلم موهای سفارشی گزينهLoad brush را انتخاب کنيد تا قلم موها به مجموعه قلم موهای موجود اضافه شوند همچنین می توانید با گزينهReplace brush قلم موها را جايگزين قلم موهای قبلی نمائید.




Opacity :

درجه تيرگی را تنظيم می کند که با کليک کردن بر روی پيکانی که در سمت راست کادرOpacity است لغزنده ای ظاهر می شود که هر چه به عدد 100 نزديکتر شويد غلظت رنگ بيشتر می شود.

Mode:

مدها و حالتهای آميختگی را تقريبا" همه ابزارهای ترسيمی دارند :

Normal- تنظيم خودکار برنامه است .

Dissolve - تعدادی از پيکسل ها بطور تصادفی رنگ آميختگی ايجاد می کنند .

Behind- فقط در قسمتهای شفاف يک لايه کارمی کند .

Multiplies- رنگ پايه را با رنگ آميختگی مخلوط می کند و رنگ حاصل تيره تر خواهد بود ، زمانی که رنگ پس زمينه روشن باشد رنگ اميختگی اصلی را مشاهده می کنيد .

Screen- رنگ پايه را با رنگ معکوس رنگ آميختگی مخلوط می کند و رنگ حاصل روشنتر خواهد بود اين جلوه مثل کشيدن ماده سفيد کننده بر روی تصوير است .

Overlay - بر اساس رنگ پايه ، رنگها را با هم مخلوط می کند اگر اگر هر دو رنگ دارای روشنایی يکسانی باشند جلوه بسيار دقيق است .

Softlight- بر اساس رنگ آميختگی تيرگی يا روشنايی ايجاد می کند اين جلوه مانند ايجاد يک نور نقطه ای بر روی تصوير است . در رنگهای روشن اين جلوه زياد مشخص نمی باشد .

Hardlight- بر اساس رنگ آميختگی ، رنگها را مخلوط می نمايد اين جلوه مثل ايجاد يک نورنقطه ای شديد بر روي تصويراست .

Difference - ميزان روشنايی را در رنگهای پايه و آميختگی مقايسه کرده و بخشهای روشنتر را حذف می کند .
Hue- ترکيبی از ميزان روشنايی و اشباع رنگ پايه و ماهيت رنگ(Hue) رنگ آميختگی ايجاد می کند .

Color- ترکيبي از روشنايی رنگ پايه و ماهيت رنگ و اشباع رنگ آميختگی ايجاد می کند برای رنگی کردن تصاوير سياه و سفيد مناسب است زيرا سطوح خاکستری تصوير حفظ می شود .

Luminosity- اين جلوه درست بر خلاف جلوه (Color) می باشد.


Flow:

میزان محو شدن تدريجی رنگ را با استفاده از لغزنده تنظيم می کند.

Airbrush (رنگ پاش) :

اين ابزار رنگ يا ( پيكسل ها ) را روی تصویر می پاشد و همانند يک رنگ پاش واقعی عمل ميكند .

به خاطر داشته باشيد ، اگر ابزار رنگ پاش را به مدت طولانی در يك نقطه نگه داريد ، رنگ ، بيشتر اشباع شده و تيره تر ميگردد .


Paintbrush( قلم موی نقاشی):

ابزار Paintbrush ، نيز مانند ابزار Airbrush عمل ميكند .

تنها تفاوت آن با ابزار Airbrush در اين است كه ابزار Paintbrush رنگ را به طور يكنواخت اعمال ميكند اين بدان معناست كه

اگر دكمه چپ ماوس را در نقطه ای نگه داريد رنگ به طور مداوم روي بوم نمی ريزد .

در صورتی كه بخواهيم يك خط صاف عمودی يا افقی بوسيله اين ابزار ترسيم كنيم بايد در هنگام رسم خط ٬كليد Shift را پائين نگه داريم .


Pencil Tool :

اين ابزار دقيقا مانند يک مداد نقاشی در دنيای حقيقی عمل می کند.

تفاوت اين ابزار با ابزارPaint brush در اين است که اين ابزار از قانون نرمی لبه های نقاشی (Anti-aliased) حمايت نمی کند .

Auto Erase:

در صورت فعال بودن اين گزينه اگر دوباره بر روی خطی که با استفاده از ابزارPencil کشيده ايد نقاشی کنيد آن خط پاک می شود .