1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

اعلائم نگارشی

شروع موضوع توسط P/A ‏17/4/17 در انجمن نویسندگان تاپ فروم

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏16/4/17
    ارسال ها:
    2,461
    تشکر شده:
    15,068
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    زن
    ه منظور رساندن منظور و انتقال معنی از زبان گفتار به نوشتار از نشانه‌های نگارشی استفاده می‌کنیم. این نشانه‌ها عبارتند از:

    1. نقطه: .
    2. ویرگول: ،
    3. دو نقطه: :
    4. سؤال: ؟
    5. علامت تعجب: !
    6. گیومه: « »
    7. نقطه ویرگول: ؛
    8. خطّ فاصله: -
    9. سه نقطه: ...
    10. قلاب: [ ]
    11. کمانک: ( )
    12. ممیّز: /
    13. تساوی: =
    برای آسانی یادگیری این نشانه‌ها و دانستن کاربرد هر یک، آنها را در جدولی می‌آوریم:

    • نکته مهم: بیشتر نشانه‌ها با با واژه‌ی پیشین خود هیچ فاصله‌ای ندارند و با واژه‌ی بعدی تنها باید دارای یک فاصله باشند. این مورد در مثال‌ها نمایش داده شده است.
    جدول نشانه‌های نگارشی

    ردیف نشانه نام موارد کاربرد
    ۱ . نقطه
    ۱- در پایان همه‌ی جمله‌ها به جز جمله‌های پرسشی و تعجّبی: هوا ابری است.

    شاید درک این مسئله دشوار باشد. او هیچ گاه به آن شهر باز نگشت.

    ۲- پس از حرف یا حروفی که به صورت نشانه‌ی اختصار به کار رفته باشد:

    شیخ ما (قه) به نیشابور مجلس می‌گفت.

    ۲ ، ویرگول
    ۱- میان جمله‌های مستقل که در مجموع جمله‌ی کامل می‌سازند:

    او با تلاش زیادی که کرد، به مقصود رسید.

    ۲- پس از منادا: خدایا، مرا عفو کن.

    ۳- هر جا واژه یا عبارتی به عنوان بدل در ضمن جمله یا عبارتی دیگر آورده شود:

    اخوان ثالث، شاعر معاصر، سراینده‌ی شعر معروف «خوان هشتم» است.

    ۴- بین واژه‌های همپایه به جای «و» می‌آید:

    فردوسی، مولوی، سعدی و حافظ از بزرگان شعر فارسی هستند.

    ۵- بین دو واژه که ممکن است خواننده آنها را با کسره‌ی اضافه بخواند:

    مادر، حسن را به سوی خود خواند.

    ۶- به جای مکث کوتاه در جمله:

    اگر شب‌ها همه قدر بودی، شب قدر بی‌قدر بودی.

    ۳ : دو نقطه
    ۱- قبل از نقل قول:

    صاحب‌نظران آموزشی می‌گویند: «شرط درست نوشتن، درست فهمیدن است.»

    ۲- هنگام برشمردن اجزای یک چیز:

    اساس نگارش خوب، دانستن و رعایت چند نکته است: چشم باز، گوش شنوا، دقت و ...

    ۳- مقابل واژه‌هایی که می‌خواهیم آنها را معنی کنیم:

    حلیت: پیرایه

    ۴ ؟ علامت سؤال
    ۱- در پایان جمله‌های پرسشی:

    آیا تاکنون فکر کرده‌اید که هزاران مادّه‌ی نگارشی پیش روی شماست؟

    ۲- برای نشان دادن مفهوم تردید:

    وفات حافظ در سال ۷۲۱ (؟) اتَفاق افتاد.

    ۳- برای نشان دادن مفهوم استهزا:

    او نابغه (؟) است.

    ۵ ! علامت تعجب
    ۱- در پایان جمله‌های تعجّبی، تأکیدی، عاطفی:

    عجب روزگاری است!

    ۲. پس از اصوات:

    هان! ای دل عبرت بین.

    ۶ « » گیومه
    ۱- سخنی که به طور مستقیم از جایی یا کسی نقل می‌شود:

    پیامبر فرمودند: «طلب دانش بر هر مسلمانی واجب است.» به قول سعدی: «بنیاد ظلم در جهان اندک بود، هر کس چیزی بدان مزید کرد، تا بدین غایت رسید.»

    ۲. اسامی و عناوین و اصطلاحات علمی یا فنّی (فقط بار اوّل):

    «فضاسازی» در آغاز، میانه یا پایان نوشته نقش مهمّی ایفا می‌کند.

    ۷ ؛ نقطه ویرگول
    ۱- برای جدا کردن جمله‌هایی که از جهت ساختمان و مفهوم مستقل به نظر می‌رسند ولی در یک عبارت طولانی، با یکدیگر بستگی معنایی دارند:

    برای نگارش گزارش خوب باید فکر کرد؛ منابع را جمع‌آوری کرد؛ فهرست‌ها را تنظیم کرد و ...

    ۲- در جملات مرکب، پس از فعل و پیش از واژه‌های توضیحی مانند مثلاً، فرضاً، یعنی، زیرا، برای نمونه، در نتیجه و...

    رفتن از افعال لازم است؛ یعنی به مفعول نیاز ندارد.

    ۸ - خطّ فاصله
    ۱- برای جدا کردن جمله‌ی معترضه:

    حافظ شیرازی - که او را لسان‌الغیب نامیده‌اند - قرآن را با چهارده روایت در حفظ داشت.

    ۲- هنگامی که دو واژه بر روی هم دو جنبه‌ی مختلف از یک منظور را نشان دهند:

    مباحث هنری-ادبی، نزدیکی و قرابت خاصّی دارند.

    ۳- به معنی «تا» و «به» برای بیان فاصله‌های زمانی و مکانی:

    قطار تهران-مشهد، وارد ایستگاه شد.

    حتی گروه‌های سنی ۱۳-۷ سال هم می‌توانند از گلستان به خوبی استفاده کنند.

    ۴- در مکالمه بین اشخاص داستان‌ها یا نمایشنامه‌ها یا ذکر مکالمات تلفنی، در ابتدای جمله و از سر سطر به جای نام گوینده:

    - در قبال امیر تعظیم کن.

    - ساکت شو!

    ۹ ... سه نقطه
    ۱- برای نشان دادن واژه‌های محذوف یا ادامه‌دار:

    گزارش انواعی دارد: ورزشی، سیاسی، خبری، هنری، فرهنگی، ...

    ۲- سخن ناتمام:

    شما... شما... زبانم لال...

    ۳- برای نشان دادن کشش در گفتار:

    سقف هر...ی ریخت. آها...ی حسین کجایی؟

    ۴- افتادگی واژه یا واژه‌ها از یک نسخه‌ی خطی یا کتیبه.

    ۱۰ [ ] قلّاب
    ۱- مطالبی که جزو اصل کلام نباشند:

    معلّم به کلاس وارد شد [ابراز احساسات دانش‌آموزان] و بر جایش نشست.

    ۲- در تصحیح متون قدیمی واژه‌های الحاقی با توضیحات احتمالی در قلاب گذاشته می‌شوند:

    گفت: من مردی طرّارم، [تو] این زر به من امانت دادی.

    ۳- دستورهای اجرایی در نمایش‌نامه‌ها:

    - حسین [با قیافه‌ی جدی]: آیا اکنون حاضری به این سفر بیایی؟

    ۱۱ ( ) کمانک
    ۱- معنی و معادل یک واژه:

    زبان معیار (استاندارد) زبان ملّی ما است.

    ۲- توضیح بیشتر:

    آثار سعید نفیسی سه گروه است: یکی تصحیح (قابوسنامه، غزلیّات عطّار، سیرالعباد...) دوّم تحقیقات ادبی (شرح آثار رودکی، نظامی، خواجو...) سوّم ترجمه‌ها (نمونه آثار پوشکین، ایلیاد و...)

    ۳- ذکر تاریخ، شهرت، تخلص، نام سابق و ...

    شهر همدان (هگمتانه) در طول تاریخ بارها پایتخت بوده‌است.

    ۱۲ / ممیّز
    ۱- برای جدا کردن مصراع‌های یک شعر:

    خانه‌ی دوست کجاست/ در فلق بود که پرسید سوار/ آسمان مکثی کرد/

    • نکته: برای نوشتن تاریخ در ویکی‌پدیا به صورت ۱۲ تیر ۱۳۷۶ عمل کنید و نه به صورت ۷۶/۴/۱۲.
    ۱۳ = تساوی
    برای نشان دادن تساوی میان دو مطلب:

    توانا بود هر که دانا بود = هر که داناست، تواناست.
     
  2. کاربر مفید

    تاریخ عضویت:
    ‏18/4/19
    ارسال ها:
    671
    تشکر شده:
    1,713
    امتیاز دستاورد:
    113
    این علایم از زبانهای بیگانه وارد زبان فارسی شده و در کتابهای قدیمی و دیوان اشعار شعرا و همچنین در زبان عربی و قران وجود ندارند