1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

زبان بدن حیوانات را بشناسیم

شروع موضوع توسط DaniyaL ‏11/1/20 در انجمن حیوانات

  1. Wing To Fly عضو کادر مدیریت مدیر ارشد

    تاریخ عضویت:
    ‏18/3/13
    ارسال ها:
    2,499
    تشکر شده:
    13,122
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    B4A
    حیوانات هم مثل ما با کمک بدنشان با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند و ژست‌ها و علائم بدن خاصی وجود دارد که به حیوانات اجازه می‌دهد به ما احساسات و منظور خود را نشان دهند، مثلا سگی که دمش را تکان می‌دهد یا موشی که روی پا‌های عقبش می‌ایستد. در این مطلب چند نمونه از رفتار حیوانات اهلی را مورد بررسی قرار می‌دهیم. امیدواریم که به شما کمک کند حیوانات را بهتر درک کنید و از مشکلات و سوء تفاهم‌های احتمالی جلوگیری کنید.

    سگ

    [​IMG]

    شادی

    سگی که دمش را به حالت خمیده تکان می‌دهد به این معناست که آماده بازی کردن است و حالش خوب است. سگی که سرش را به یک طرف کج می‌کند در حالی که سعی در شنیدن دارد، منتظر پاداش است.

    عصبانیت

    گوش‌ها رو به جلو و بالا قرار دارند. سر در حالت راست و عمودی است و نشان دهنده پرخاشگری یا میل به نمایش دادن تسلط است.

    اضطراب

    دم راست افقی نشان می‌دهد که سگ متوجه چیزی شده و سعی می‌کند بفهمد آیا در خطر است یا چیزی برای نگرانی وجود ندارد.

    گربه

    [​IMG]

    خوشحالی

    یک گربه آرام گوش‌هایش را راحت نگه می‌دارد. اگر گربه‌ای با چپ چپ یا با چشمان نیمه بسته نگاه کند، به این معناست که به شما اعتماد دارد و احساس امنیت می‌کند. وقتی گربه‌ای دم خود را بالا می‌برد، شاید به این معنا باشد که شاد و صمیمی است.

    ترس

    دم پایین بین پنجه‌ها نشانه ترس و وحشت است. چشم‌های گرد شده نشانه اضطراب است؛ و اگر گربه‌ای به سرعت گوش‌هایش را حرکت دهد، به معنای مراقب بودن است.

    پرخاشگری

    اگر گربه‌ای بی‌وقفه به شما خیره شود، می‌تواند شما را به چالش بکشد. گربه عصبانیت خود را وقتی بیان می‌کند که گوش‌هایش را در سرش فشار می‌دهد و اگر دمش را با شدت و عصبی به بالا و پایین یا چپ و راست تکان دهند، نشان دهنده تحریک یا عصبانیت است.

    همستر

    [​IMG]

    خوشحالی

    همستر رضایت خود را با خمیازه و کشش بدنش نشان دهد و با پریدن ابراز خوشحالی کند. ایستادن روی پنجه‌های عقب و حرکت رو به جلوی بالاتنه ممکن است نشانه کنجکاوی باشد.

    اضطراب

    همستر با دراز کشیدن روی زمین و پنهان شدن سعی می‌کند ترس خود را نشان دهد.

    پرخاشگری

    ایستادن همستر روی پنجه‌هایش ممکن است معنای دیگری داشته باشد. وقتی روی پنجه‌های عقبی می‌ایستد، اما بالاتنه‌اش را به عقب می‌برد، نشانه پرخاشگری است. همچین ممکن است پنجه‌های جلویی را رو به بالا بکشد.

    خرگوش

    [​IMG]

    خوشحالی

    خرگوش خوشحالی خود را با پریدن ابراز می‌کند و با دراز کشیدن روی شکم و دراز کردن پا‌های جلو و عقب خود، نگرش خوب خودش را نسبت به شما نشان می‌دهد. یعنی احساس راحتی و آرامش می‌کند.

    اضطراب

    وقتی خرگوش استرس دارد، در جای خود ثابت می‌ماند. گوش‌هایش را داخل سرش فشار می‌دهد و چشم‌هایش را باز نگه می‌دارد. وقتی از لمس کردن شما ناراضی است هم ممکن است این حالت را نشان دهد. ضربه زدن با پا‌های عقب هم نشانه خطر است.

    پرخاشگری

    وقتی خرگوش می‌خواهد شما را گاز بگیرد، روی پنجه‌های عقب می‌ایستد و بدنش را به جلو حرکت می‌دهد. اغلب، این رفتار در خرگوش‌های تنها مشاهده می‌شود.

    طوطی

    [​IMG]

    خوشحالی

    وقتی طوطی خوشحال است، ابتدا پا و بال چپش را باز می‌کند و سپس بال و پای راستش را. سپس بال‌هایش را به سمت بالا می‌کشد. همچنین ممکن است یک لحظه پرهایش را باد کند.

    اضطراب

    وقتی طوطی مضطرب تاجش را بالا می‌برد و بدنش را محکم و کشیده نگه می‌دارد، نشان می‌دهد که ترسیده است و می‌خواهد از خودش دفاع کند.

    پرخاشگری

    طوطی معمولا قبل از حمله و گاز گرفتن شما، این ژست را می‌گیرد. پاهایش را باز می‌کند تا تعادل داشته باشد، به شما نگاه می‌کند و منقارش را باز می‌کند.

    خوکچه هندی

    [​IMG]

    خوشحالی

    بالا پریدن نشانه حال خوب است و اگر حیوان روی زمین دراز بکشد و خرخر کند احساس راحتی می‌کند.

    اضطراب

    خوکچه هندی وقتی می‌ترسد سرش را پایین می‌آورد. مچنین دیوار یا زمین را فشار می‌دهد، پنجه‌هایش را جمع می‌کند و ثابت می‌شود.

    پرخاشگری

    وقتی خوکچه هندی قدرتش را نشان می‌دهد و می‌خواهد تاثیر بگذارد، سرش را به سمت بالا می‌کشد. اما اگر روی پنجه‌هایش بایستد و با سر بالا برده، از یک طرف به طرف دیگر تاب بخورد، نشانه پرخاشگری است.

    لاکپشت

    [​IMG]

    خوشحال

    هرچه لاکپشت احساس بهتر و راحت‌تری داشته باشد، بیشتر اطرافش را با کنجکاوی کاوش می‌کند. در لاکش پنهان نمی‌شود و به راحتی سر و پنجه‌هایش را نشان می‌دهد.

    اضطراب

    اگر لاکپشت احساس خطر کند، سعی می‌کند با کشیدن سر، دم و پنجه‌هایش داخل لاک، از خودش محافظت کند. این علامت شناخته شده‌ای است که حیوان احساس ترس می‌کند.

    پرخاشگری

    وقتی لاکپشت می‌خواهد نشان دهد که غالب است، تا حد ممکن لاکش را بالا می‌برد و دم و گردن خود را دراز می‌کند.

    اسب

    [​IMG]

    خوشحالی

    اگر اولین بار نیست که اسبی را می‌بینید، شما را می‌شناسد و پاهایش عقبش را بالا می‌برد و به این معنی است که روحیه بازیگوشی دارد.

    اضطراب

    اگر اسب پا‌های عقب یا جلوی خود را بالا می‌برد، به این معناست که احساس خطر کرده است. اگر اسب وحشت‌زده باشد، بهتر است فاصله ایمن را از آن حفظ کنید.

    پرخاشگری

    وقتی اسب ناراضی است، سم‌ها یا بازوهایش را روی زمین می‌کوبد. سرش را تکان می‌دهد، گوش‌هایش را محکم فشار می‌دهد، دمش را به سمت بیرون می‌کشد و چشم‌هایش را کاملا باز می‌کند.

    منبع: brightside
     
    AftabGardoon، m naizar، anoosh2 و یک نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  2. کاربر حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏18/4/19
    ارسال ها:
    1,006
    تشکر شده:
    2,857
    امتیاز دستاورد:
    113
    البته گیاهان و حیوانها حرف هم میزنند و البته فقط ذکر خدا میگویند
    هر گیاهی که از زمین روید ... وحده لا شریک له گوید
    از امام حسین علیه السلام در ارتباط با آوای حیوانات و اینکه آن ها هنگامی که صدا می کنند چه می گویند سؤال شد و آن حضرت در جواب فرمودند:

    هر گاه کبک صدا کند، می گوید: حق نزدیک است، نزدیک.

    هر گاه درنا صدا کند، می گوید: بار الها! مرا از دشمنم نگهدار.

    هر گاه اردک صدا کند، می گوید: آمرزش تو، ای خدا! آمرزش تو.

    هر گاه شتر مرغ صدا کند، می گوید: هیچ معبودی جز خدا نیست.

    هر گاه قمری صدا کند، می گوید: ای دانای نهان ها و رازها، ای خدا.

    هر گاه کلاغ صدا کند، می گوید: ای روزی رسان! روزی حلال برسان.

    هر گاه درّاج صدا کند، می گوید: خدای رحمان، بر عرش استیلا یافت.

    هر گاه کلاغ سبز صدا کند، می گوید: ای مولای من! از آتش رهایم کن.

    هر گاه باز صدا کند، می گوید: به خدا و روز پسین(قیامت)، ایمان آوردم.

    هر گاه عقاب صدا کند، می گوید: هر که خدا را فرمان برد، به سختی نیفتد.

    هر گاه جغد صدا کند، می گوید: دوری از مردم، انس(با خدا و خرمی) است.

    هر گاه مرغ گوشت ربا صدا کند، می گوید: برخدا توکل کن تا روزی داده شوی.

    هر گاه هدهد صدا کند، می گوید: چه بدبخت است آنکه نافرمانی خدا کند!

    هر گاه چکاوک صدا کند، می گوید: سرورا! توبه هر مومن گنهکاری را بپذیر.

    هر گاه شاهین صدا کند، می گوید: پاک و منزه است خدا بطور قطع، بطور قطع.

    هر گاه بلدرچین صدا کند، می گوید: ای فرزند آدم! چه قدر از مرگ غافلی؟!

    هر گاه لک لک صدا کند، می گوید: هر که از مردم خلوت گزیند از آزارشان می رهد.

    هر گاه باز شکاری صدا کند، می گوید: ای دانای پنهانیها، ای بر طرف کننده گرفتاریها!.

    هر گاه خروس صدا کند، می گوید: هرکه خدا را بشناسد، یاد او را فراموش نمی کند.

    هر گاه طوطی صدا کند، می گوید: هر که پروردگارخود را یاد کند، گناهش بخشوده شود.

    هرگاه مرغ قدقد کند، می گوید: ای خدای حق، تو حق! و سخن تو حق است، ای الله! ای حق!

    هر گاه کرکس صدا کند، می گوید: ای فرزند آدم! هرچه می خواهی زندگی کن که سر انجام آن مرگ است.

    هر گاه بلبل صدا کند، می گوید: هیچ معبود بحقّی جز خدا نیست، این حق است، این حق است.

    هر گاه گنجشک صدا کند، می گوید: از هر چه خدا را خشمگین کند، از او بخشایش می خواهم.(یا از او بخشایش بخواه)

    هر گاه فاخته(کوکو) صدا کند، می گوید: ای یکتا! ای یگانه! ای بی همتا! ای بی نیاز پاینده!

    هرگاه چلچله صدا کند، سوره ی حمد را می خواند و می گوید: ای توبه پذیر توبه کنندگان! ای خدا! ستایش از آن توست.

    هر گاه طاووس صدا کند، می گوید: ای مولای من، به خودم ستم کردم و به زیبایی و آراستگی خود مغرورشدم، مرا ببخشای.

    هرگاه آهو صدا کند، می گوید: خدایا! مرا از آزارها برهان.

    هرگاه شیر غرّش کند، می گوید: امر خدا مهمّ است، مهم.

    هرگاه بره صدا کند، می گوید: مرگ، برای پند آموزی بس است.

    هرگاه روباه صدا کند، می گوید: دنیا، خانه غرور(و فریب) است.

    هرگاه سگ صدا کند، می گوید: گناهان، برای خوار کردن بس است.

    هرگاه عقرب تسبیح گوید، می گوید: شرّ، پدیده وحشت آوری است.

    هرگاه زرّافه صدا کند، می گوید: هیچ معبود بحقّی جز خدای یگانه نیست.

    هرگاه یوز پلنگ صدا کند، می گوید: ای عزیز! ای چیره! ای سرافراز! ای الله!

    هرگاه فیل صدا کند، می گوید: هیچ توان و تدبیری، جانشین مرگ نمی شود.

    هرگاه گرگ صدا کند، می گوید: هرچه را خدا نگه دارد، هرگز تباه نخواهد شد.

    هرگاه کرگردن صدا کند، می گوید: سرورا! به فریادم رس وگرنه، هلاک می شوم.

    هرگاه اسب شیهه کند می گوید: پاک و منزّه است پروردگار ما، پاک و منزّه است او.

    هرگاه بزغاله صدا کند، می گوید: مرگ مهلتم نمی دهد، ازاین رو گناهم اندک است.

    هرگاه مار تسبیح گوید، می گوید: چه بدبخت است آنکه تو را نافرمانی کند، ای بخشنده!

    هرگاه گوزن صدا کند، می گوید: خدا مرا بس است و او، خوب وکیلی است، او مرا بس است.

    هرگاه خرگوش صدا کند، می گوید: ای خدا! مرا با حوادث ناگوار ممیران، ستایش از آن توست.

    هرگاه پلنگ صدا کند، می گوید: پاک و منزه است آنکه با توانمندی خود عزیز است، پاک ومنزه است او.

    هرگاه شغال صدا کند، می گوید: وای، وای، وای، وای، برگنهکاری که در گناه خود، پافشاری کند.

    هرگاه شتر نر صدا کند، می گوید: پاک و منزّه است کسی که سرکشان را ذلیل می کند، پاک و منزّه است او.

    هرگاه گاو نر صدا کند، می گوید: آرام، آرام، ای فرزند آدم! تو در محضرکسی قرار داری که می بیند و خود، دیده نمی شود و او، خداست.

    سپس آن حضرت فرمودند: خدای متعال هیچ پدیده ای را نیافریده، مگر آنکه تسبیحی دارد که با آن، پروردگار خود را می ستاید، آنگاه در ادامه آیه 44 سوره اسراء را تلاوت فرمودند.
    (بحارالانوار، ج61، باب عموم أحوال الحیوان و أصنافها، حدیث 8)
     
    AftabGardoon و m naizar از این پست تشکر کرده اند.